Δεν ξέρω εάν είναι στο σκοπό αλλά οι έμποροι χαρτοπαικτικών λεσχών είναι πάντα όμορφοι. Επισκέφτηκα πολλές χαρτοπαικτικές λέσχες και έπαιξα το πόκερ πολύ κατά τη διάρκεια της ζωής μου, όταν ήμουν μικρό αγόρι ο πατέρας μου που χρησιμοποιήθηκε για να με πάρει με τον στους γύρους των χαρτοπαικτικών λεσχών του. Θυμάμαι με τον σε μια είσοδο μια από τις μεγαλύτερες χαρτοπαικτικές λέσχες Ι πάντα έτσι, στάθηκε εκεί συγκλόνισε με τα μάτια του ευρύ ανοικτό, κατόπιν με χαμογέλασε και άρπαξε στα όπλα του, οι φρουρές δεν προκάλεσαν ποτέ οποιαδήποτε προβλήματα, η καθεμία ήξερε και σεβάστηκε τον πατέρα μου σε Vegas και τον άφησε να με πάρει μέσα.

Έμεινα καταπληκτικός πάντα από τις χαρτοπαικτικές λέσχες, όλα τα φώτα με κατέστησαν πάντα ζαλισμένο και οι διαφορετικοί πίνακες όπως το πόκερ συσσωρεύθηκαν με τους ανθρώπους. Ο αυτόματος πωλητής ελειτούργησε συνεχώς και υπήρξε ταπεινός όλος γύρω.

Θυμάμαι εκείνους τους εμπόρους εμοίασαν πάντα με τα διάσημα αστέρια κινηματογράφων και είχαν ένα μεγάλο χαμόγελο. Ήταν πάντα φορέματα με τα σμόκιν και μύρισαν το πραγματικό αγαθό. Μην με πάρτε λανθασμένο, δεν είμαι εύθυμος ή κάτι, αλλά εκείνοι οι έμποροι έδωσαν πάντα στον παίκτη ένα συναίσθημα της ασφάλειας και της εμπιστοσύνης. Ειδικά στους πίνακες πόκερ